امام سجاد علیه السلام می‌ فرمایند : « نحن ابواب الله و نحن صراط المستقیم »

البتّه جهش تولید لوازمی دارد :

نویسنده : محمد | تاریخ : 10:28 ب.ظ - سه شنبه 19 فروردین 1399


و « جهش تولید » هم که بنده امسال مطرح کردم ، در واقع از ابزارهای قدرت است. تولید [باید] جهش پیدا بکند؛ نه ‌فقط رونق تولید که سال گذشته گفتیم. رونق تولید یعنی در تولید یک حرکتی به وجود بیاید که این انجام گرفته است امّا این کافی نیست. ما احتیاج به خیلی بیش از این داریم ؛ جهش تولید.

  البتّه جهش تولید لوازمی دارد ؛
۱. فقط مسئله این نیست که صاحب سرمایه یا صاحب کارگاه همّت بکند برای تولید بیشتر ؛
۲. این احتیاج دارد به اینکه تمام دستگاه‌های ذی‌ربط کار خودشان را انجام بدهند ؛
۳. جلوی قاچاق گرفته بشود ،
۴. جلوی واردات بی‌رویه گرفته بشود ،
۵. به تولید‌کننده مشوّق‌هایی داده بشود ،
۶. با کسانی که از کمکهای مالی دولتی سوء استفاده می‌کنند برخورد جدّیِ قضائی بشود.

 امثال این‌ها کارهای زیادی است که اگر این کارها انجام بگیرد -که ان‌شاء‌الله امسال باید این کارها انجام بگیرد- جهش تولید تحقّق پیدا خواهد کرد.

(رهبر معظم انقلاب - ۱۳۹۹/۱/۳)

#کسب_و_کار
#رکود
#تولید



برچسب ها : رهبر انقلاب , امام خامنه ای , جهش تولید , کسب و کار , رکود , تولید ,
دسته بندی : Main Post ,
 

بودجه سال ۹۹ و دغدغه‌های آن

نویسنده : محمد | تاریخ : 02:37 ب.ظ - پنجشنبه 28 آذر 1398

 #یادداشت

 گرچه بودجه سند یکساله بوده اما آثار و نتایج آن بر زندگی تک تک ما تاثیر خواهد داشت و چه بسا آثار آن به نسل‌‌های آتی هم منتقل شود. از این رو ضرورت دارد از طرف متخصصان و کارشناسان مرتبط لایحه بودجه مورد نقد و ارزیابی قرار گیرد. به نظر می‌‌رسد به چند نکته در زمان بررسی بودجه در مجلس بایستی توجه شود :

1.  سند بودجه قرار است به کدام اهداف توسعه مرتبط با برنامه ششم دست یابد و امکان تحقق آن چقدر است؟ بودجه‌ریزی بدون هدف مطابق با سند توسعه کشور، جز اتلاف منابع و دور شدن کشور از شاخص‌‌های توسعه را به همراه نخواهد داشت.

2. سقف بودجه عمومی به رقم ۴۸۰ هزار میلیارد تومان رسیده است به عبارتی بودجه انبساطی است. آیا سیاست مناسب بودجه‌‌ای در شرایط فعلی کشور برای دستیابی به اهداف توسعه برنامه ششم ، سیاست انبساطی را می‌طلبد یا انقباضی؟ آیا نتایج و پیامدهای سیاست انبساطی بر متغیرهای اساسی اقتصاد همانند تولید، اشتغال ، تورم و رفاه  سنجیده شده است؟ اگر سنجش شده است قرار است برای کاهش آثار نامطلوب سیاست انبساطی، چه سیاست‌های مکملی در نظر گرفته شود که آثار منفی را به حداقل برساند؟ این سیاست‌ها کدامند؟

3. اینکه عنوان می‌شود بودجه غیرنفتی شده است ، به نظر می‌‌رسد شعاری است به دو دلیل :

۱) انتخاب دولت نبوده است بلکه به اجبار شرایط موجود و کاهش درآمدهای نفتی اتفاق افتاده است اگر انتخاب بود لازم بود اصلاحات ساختاری بودجه از قبل تهیه و الزامات و بسترهای اجرایی آن عملیاتی می‌‌شد.
۲) لازم بود منابع جایگزین درآمد نفتی در بودجه پیشنهادی قابلیت دسترسی داشته باشد. به نظر نمی‌رسد در لایحه پیشنهادی منابع درآمدی جدیدی پیشنهاد شده باشد. از طرف دیگر افزایش درآمدهای مالیاتی به عنوان یکی از منابع جایگرین درآمد نفتی با توجه به شرایط تورم و رکود کشور تا چه اندازه و میزان خواهد توانست جایگزین درآمد نفتی شود؟ بخشی از کسب و کارها ورشکست شده و بخشی با مشکلات  افزایش هزینه تمام شده و کاهش رقابت پذیری ، کاهش تقاضای داخلی به دلیل تورم و کاهش قدرت خرید مردم ، مشکل تامین نقدینگی و از این قبیل روبرو بوده است و افزایش مالیات بر کسب و کارها رکود را دامن می زند. در همین رابطه سوال این است که دولت قرار است کدام منبع درآمد مالیاتی خود را افزایش دهد و چگونه؟ به چه میزان برآورد می‌شود درآمدهای مالیاتی پیشنهادی دولت تحقق یابد؟ آثار و پیامدهای افزایش مالیات بر تولید، رفاه ، اشتغال و تورم چیست (کوتاه مدت ، میان مدت و بلندمدت)؟

4. تعیین نرخ ارز و تورم لایجه بودجه نیز از موضوعات مهمی است که ضرورت دارد واقع‌گرایانه به آن توجه شود. تخصیص ارز ۴۲۰۰ به واردات کالاهای اساسی آیا سیاست مناسبی برای حمایت از تولید و مصرف است؟ آیا شیوه و روش مناسب دیگری برای حمایت از تولید و مصرف وجود ندارد؟ همان طور که شاهد بودیم دو نرخی بودن ارز، رانت و فساد گسترده‌ای  را به همراه داشت و تجربه مناسبی نبود. دولت موظف است ریشه‌های فساد ورانت را کنترل و مدیریت نماید و ادامه روند گذشته چگونه بهترین گزینه خواهد بود؟ در خصوص تورم هم باید توجه داشت که چه نرخی دولت در نظر گرفته که ارقام بودجه همانند افزایش حقوق و دستمرد کارکنان دولتی ، هزینه‌های دولت ، حمایت‌های دولت و غیره با آن محاسبه شده است. بر اساس اطلاعات مرکز آمار ایران در دوازده ماه منتهی به آبان سال ۱۳۹۸ تورم کشور در حدود ۴۱ درصد و تورم تولیدی در تابستان ۱۳۹۸ نسبت به مدت مشابه سال قبل در حدود ۳۹٫۷ درصد است ، دولت بر اساس چه نرخ تورم بودجه را بسته است؟ روش برآورد این نرخ تورم چه بوده است و با چه مفروضاتی؟ آیا این نرخ تورم دست یافتنی است؟

5. ادعا شده است که قرار است هزینه‌های جاری دولت کاهش یابد و خدمات دولتی با قیمت ارازان‌تر ارائه شود. اولین سوال پیش می‌آید اگر امکان کاهش هزینه‌های جاری و ارائه خدمات با قیمت کمتر میسر بود چرا تاکنون اجرایی نشده است؟ چه کسی مسوول عدم کارآمدی بودجه در خصوص کاهش هرینه‌های غیرضرور است؟ در هر کشوری مسوولین پاسخگوی ناکارآمدی بوده و هم هزینه مادی و هم هزینه اجتماعی پرداخت می کنند اما متاسفانه در کشور ما مسوولیت بدون پاسخگویی است. نکته بعدی اینکه عمده هزینه جاری دولت پرداخت حقوق و دستمزد است در شرایط موجود که به دلیل افزایش تورم ، قدرت خرید مردم کم شده است چگونه دولت عدالت محوری را در بودجه پیاده سازی می‌کند؟ آیا نبایستی حقوق و دستمرد به اندازه تورم افزایش یابد که قدرت خرید مردم حفظ شود؟ ...
 مطالعه کامل یادداشت

 (https://xoli.ir/WX) #فاطمه_پاسبان

#بودجه
#تورم
#رکود



برچسب ها : بودجه 99 , بودجه غیرنفتی , دولت تدبیر و امید , دولت روحانی , فاطمه پاسبان , تورم , رکود ,
دسته بندی : Main Post ,
 

رهبر انقلاب : رفع مشکلات کشور را معطل رییس جمهور فرانسه نگه ندارید / این انتظار ، کشور را به رکود می‌کشاند

نویسنده : محمد | تاریخ : 11:00 ق.ظ - دوشنبه 13 آبان 1398


بسم الله الرّحمن الرّحیم

و الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبینا ابی‌القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین سیّما بقیّةالله فی الارضین.

خیلی خوش‌آمدید جوانان عزیز ، فرزندان عزیز محبوب این ملّت ؛ نسل نو و پُرشور و تشنه‌ی تلاش و کار. امروز بحمدالله نسل جوان کشور ما این خصوصیّات را دارند : سرشار از نیرو و توان و انگیزه و آماده‌ی برای هر کاری که احساس وظیفه کنند که باید این کار را انجام داد ؛ این چیزی است که انسان در غالب نسل جوان کشور مشاهده میکند. خب این ذخیره‌ی بزرگی است ، این خیلی ارزش دارد ؛ وجود انبوه جوانان -میلیون‌ها جوان- در کشوری که این همه ظرفیّت کار و تلاش دارد ، یک نعمت بزرگی است.

 من همین جا تنبّه بدهم این مطلبی را که بارها و بارها تکرار کرده‌ام ؛ (۱) سیاستی وجود دارد که این نعمت را از ملّت ایران سلب کند ؛ نعمت وجود جوانان انبوه و فراوان را. نتیجه‌ی این مسئله‌ی تحدید نسل ، ده سال دیگر ، پانزده سال دیگر این خواهد بود که شما دیگر کشور را متراکم از نسل جوان مشاهده نخواهید کرد ؛ و اینکه بنده این همه تکرار میکنم ، تأکید میکنم ، هشدار میدهم ، به خاطر این است. بعضی از خطرات و اقدامات خطرناک هست که اثر آن بعد از ده سال ، بیست سال ظاهر خواهد شد ، آن وقتی که دیگر کاری هم نمیشود کرد. البتّه مسئولین محترم به بنده قول داده‌اند که با جدّیّت این مسئله را دنبال کنند ، مشکلات را برطرف کنند ، که ان‌شاءالله همین کار را هم باید بکنند و خواهند کرد ؛ [ما هم] تعقیب میکنیم موضوع را.

 
به هر حال ، وجود جوانان ، وجود شما عزیزان برای کشور یک نعمت است ؛ در خطّ مستقیم ، صراط مستقیم خودتان را حفظ کنید ، نگه دارید. این کشور به شما احتیاج دارد ؛ به معنای واقعی کلمه احتیاج دارد. باید شما بسازید این کشور را ؛ شما باید پیش ببرید این کشور را ؛ نسل جوان باید این کار را بکند. البتّه از آن جوانی که در خطّ مسائل حقیر مادّی و موادّ مخدّر و مانند اینها است که خب توقّعی نیست ؛ آن جوان پُرانگیزه ، آن جوان بااحساس ، آن جوانی که احساس مسئولیّت میکند -یعنی شماها ، یعنی مجموعه‌ی جوان متدیّن کشور- اینها هستند که آینده را خواهند ساخت.

 
امروز یک مطلب راجع به آمریکا عرض میکنم -چون مناسبت این نشست ما و دیدار ما ، یک مسئله‌ی مربوط به آمریکا است- یک مطلب هم بعداً ان‌شاءالله اگر وقت بود درباره‌ی مسائل داخلی خودمان ، مسائل کشور عرض خواهم کرد.

 در مورد آمریکا این را من به شما عرض بکنم که آمریکا از آبان سال ۴۳ که رژیم دست‌‌نشانده‌ی آمریکا در ایران ، امام عزیز ما را تبعید کرد ، تا آبان سال ۹۸ که الان باشد، هیچ تغییری نکرده ؛ آمریکا همان آمریکا است ؛ همان گرگ‌صفتیِ آن روز ، امروز هم در آمریکا هست ؛ همان دیکتاتوری جهانی و بین‌المللی ، امروز [هم] در آمریکا وجود دارد. آن روز هم آمریکا یک دیکتاتور بین‌المللی بود و در مناطق مختلف دنیا ژاندارم‌هایی داشت ، ژاندارم و مزدور این منطقه‌اش محمّدرضای پهلوی بود ، جاهای دیگر هم کسان دیگر بودند ؛ امروز هم همان دیکتاتوری وجود دارد ، البتّه با شیوه‌های جدیدتر ، با ابزارهای تازه‌تر ؛ همان گرگ‌صفتی ، همان دیکتاتوری بین‌المللی ، همان شرارت ، همان حدناشناسی -هیچ حد و مرزی را نمیشناسند- آمریکا همان آمریکا است. بله ، امروز آمریکا ضعیف‌تر شده ؛ از سال ۴۳ آمریکا ضعیف‌تر شده ، لکن در عین حال ، هم وحشی‌تر شده هم وقیح‌تر شده ؛ این آمریکا است.

 
آمریکا با ایران دشمنی کرد ؛ در طول تاریخ ارتباط آمریکا با ایران ، آمریکا همیشه با ایران دشمنی کرده ؛ حتّی در آن رژیم طاغوت. دشمنی آمریکا با ایران ، قبل از انقلاب عبارت بود از اینکه یک دولت ملّی را در سال ۱۳۳۲ با کودتا ساقط کرد ؛ مأمور آمریکایی با چمدان دلار آمد تهران ، رفت در سفارت انگلیس پنهان شد ، از آنجا شروع کرد پول دادن ، دلار پخش کردن ، کسانی را استخدام کردند ، کودتایی به وجود آوردند و دولت ملّی را ساقط کردند ؛ البتّه آن دولت هم تقصیر داشت -تقصیرش هم این بود که به آمریکا خیلی اعتماد کرده بود- امّا این کار را کردند و دولت فاسدِ وابسته‌ی به خودشان را در کشور تشکیل دادند ؛ دیگر از این دشمنی بالاتر نمیشود. بر نیروهای مسلّح ما مسلّط شدند ، بر نفت ما مسلّط شدند ، بر سیاستهای کشور ما مسلّط شدند ، بر فرهنگ ما مسلّط شدند ، تسلّط کامل. از سال ۱۳۳۲ که کودتای بیست‌وهشتم مرداد اتّفاق افتاد تا انقلاب یعنی تا سال ۱۳۵۷ ، این حالت ادامه داشت. این دشمنی آن دوره‌ی با ملّت ایران و با کشور ما ؛ بعد از انقلاب هم که خب معلوم است ، تا امروز همه‌اش یا تهدید بوده یا تحریم بوده یا بدگویی بوده یا مشکل‌تراشی بوده ، یا نفوذ بوده ؛ اینها دائم با ایران و ایرانی بدی کردند.

 بعضی‌ها تاریخ را تحریف میکنند ؛ خود آمریکایی‌ها این کار را میکنند ؛ آن سالی که بنده رئیس‌جمهور بودم و رفتم سازمان ملل ، یک خبرنگار معروفِ آن روزِ آمریکا ، در سازمان ملل با بنده مصاحبه کرد و شروع اختلافات بین ایران و آمریکا را از ماجرای سفارت -لانه‌ی جاسوسی- گفت ؛ گفت بله ، از وقتی که جوانهای شما رفتند سفارت را گرفتند ، بین ایران و آمریکا اختلاف شد ؛ این تحریفِ تاریخ است ؛ قضیّه این نیست. اختلاف بین ملّت ایران و آمریکا از  بیستوهشتم مرداد ، حتّی قبل از بیستوهشتم مرداد شروع شد ؛ بیستوهشتم مرداد سال ۳۲ به اوج رسید. آنها بودند که نامردی کردند ، خباثت کردند ، ملّت ایران را با کودتا دچار یک رژیم فاسدِ وابسته کردند ؛ شوخی نیست ؛ سالهای متمادی این کشور زیر فشار رژیمِ وابسته‌ی به آمریکا دست و پا زد. پس مبدأ مخاصمات از بیستوهشتم مرداد سال ۳۲ است ؛ از آن وقت. البتّه قبل از آن برنامه‌هایی بود ، برنامه‌های ترومن (۲) -که زمان نوجوانی ماها است ؛ بنده تا حدودی یادم هست- که حالا آنها ظاهر دوستانه و باطن خصمانه [داشت] ، لکن در قضیه‌ی بیستوهشتم مرداد دیگر همه ‌چیز روشن و واضح بود ؛ آمریکایی‌ها آمدند وسط میدان و در یک کشور مستقل با یک دولتی که دولت ملّی و مردمی هم بود و به آنها اعتماد هم کرده بود -مصدّق به آمریکایی‌ها اعتماد کرد و چوبش را خورد- آمدند در یک چنین کشوری کودتا کردند و یک رژیم فاسدِ خبیثِ ظالمِ بی‌رحمی را سرِ کار آوردند. همان ایّام ، ملّت ایران نسبت به آمریکا موضع قلبی و حقیقی گرفت. ببینید ؛ امام بزرگوار ما در سال ۴۲ ، یعنی ده سال بعد از ماجرای کودتای بیست‌وهشتم مرداد که این مبارزات اسلامی و مردمی شروع شده بود ، گفتند که هیچ‌ کس از مردم دنیا پیش ملّت ایران منفورتر از رئیس‌جمهور آمریکا نیست ؛ یعنی امام در سال ۴۲ ملّت خودش را میشناخت ؛ یک چنین حالتی وجود داشت.

 انقلاب اسلامی اساساً علیه آمریکا بود ؛ این را شما جوانهای عزیز ما بدانید! این انقلاب اسلامی که در سال ۵۷ به رهبری امام و با حضور عامّه‌ی مردم که وارد میدان شدند و رژیم پادشاهی فاسد را از بین بردند و جمهوری اسلامی سرِ کار آمد ، اساساً علیه آمریکا بود ؛ شعارهای مردم ، شعارهای گروه‌هایی که در خیابانها راه میرفتند و خودشان را در معرض خطر قرار میدادند ، شعارهای ضدّ آمریکایی بود ؛ آمریکا هم در این مدّت -یعنی از سال ۵۷ تا امروز که ۴۱ سال است- هر کاری بلد بوده در دشمنی علیه ملّت ایران انجام داده ؛ هر کاری که میتوانسته بکند و بلد بوده انجام بدهد ، علیه ملّت ایران انجام داده ؛ از کودتا ، از تحریکات ، تجزیه‌طلبی‌ها ، محاصرات و مانند اینها ؛ میبینید دیگر ؛ حالا الحمدلله جوانهای امروز باهوشند ؛ در دوره‌ی جوانی ما ، جوانها مثل امروزِ شما متوجّه و آشنای با اوضاع و مانند اینها نبودند. شماها می‌بینید که هر کاری آمریکایی‌ها توانسته‌اند در این مدّت کرده‌اند ، بخصوص با نهادهای برخاسته‌ی از انقلاب ، از جمله با خود نظام اسلامی ؛ با خود جمهوری اسلامی که برخاسته‌ی از انقلاب است ، هر چه توانسته‌اند دشمنی کرده‌اند. البتّه ما هم از این طرف بیکار نبوده‌ایم ؛ ما هم از این طرف هر کار توانسته‌ایم ، در مقابل آمریکا کرده‌ایم ، در موارد زیادی هم طرف را گوشه‌ی رینگ برده‌ایم ؛ نتوانسته از خودش درست دفاع کند ، این هم کاملاً واضح است ، همه‌ی دنیا می‌بینند.

 ولی مهم‌ترین پاسخی که جمهوری اسلامی در مقابل توطئه‌های آمریکا به آمریکا داده -من میخواهم شما جوانها به این نکته توجّه کنید- این بوده که راه نفوذ مجدّدِ سیاسی آمریکا به کشور را بسته؛ جمهوری اسلامی راه ورودِ دوباره‌ی آمریکا به کشور را و نفوذ دوباره‌ی آمریکا در ارکان کشور را بسته. این منع از مذاکره که گفته میشود « مذاکره نکنیم ، مذاکره نکنیم » ، یکی از موارد و ابزارهای همین جلوگیری و بستن راه ورود آمریکا است. برای ‌آمریکایی‌ها البتّه خیلی سخت است. آمریکای متکبّرِ مستکبر که منّت میگذارد بر سرِ رؤسای کشورها و مسئولین کشورها که بنشیند با آنها حرف بزند، سالها است اصرار میکند که با سران جمهوری اسلامی مذاکره کند و جمهوری اسلامی امتناع میکند ؛ این برای آمریکا خیلی سخت است. معنایش این است که در دنیا ملّتی وجود دارد و حکومتی وجود دارد که قدرت غاصبانه‌ی آمریکا را و قدرت طاغوتی آمریکا را و دیکتاتوری بین‌المللی آمریکا را قبول نمیکند و زیر بار نمیرود. این منع از مذاکره ، یک کار صرفاً احساساتی نیست ، یک منطق محکمی پشتش هست ؛ راه نفوذ دشمن را میبندد ، اقتدار جمهوری اسلامی را و ابّهت جمهوری اسلامی را به دنیا نشان میدهد و ابّهت پوشالیِ طرف مقابل را در برابر چشم همه‌ی جهانیان میشکند ، [چون] پشت میز مذاکره‌ی سیاسی با آنها نمی‌نشیند.

 بعضی خیال میکنند که مذاکره‌ی با آمریکا مشکلات کشور را حل میکند ؛ این اشتباه بزرگی است ، صددرصد اشتباه میکنند. طرف مقابل ، نشستن ما پشت میز مذاکره و قبول مذاکره از سوی ایران را به معنای به زانو درآوردن جمهوری اسلامی میداند ؛ میخواهد بگوید که ما بالاخره با فشار اقتصادی ، با تحریمهای شدید توانستیم ایران را به زانو دربیاوریم تا بیاید با ما بنشیند پشت میز مذاکره. میخواهد این را به دنیا تفهیم بکند ، میخواهد اثبات کند که سیاست « فشار حدّاکثری » یک سیاست درستی است و این سیاست اثر کرد ، جمهوری اسلامی را بالاخره آورد پای میز مذاکره نشاند ؛ بعد هم هیچ امتیازی نخواهد داد ؛ این را من به شما عرض میکنم. قطعاً و یقیناً اگر چنانچه مسئولین جمهوری اسلامی ساده‌لوحی میکردند و میرفتند می‌نشستند که با مسئولین آمریکایی مذاکره کنند ، هیچ چیز گیرشان نمی‌آمد ؛ نه از تحریمها کم میشد ، نه از فشارها کم میشد. به مجرّد اینکه مشغول مذاکره میشدند ، توقّعات جدیدی و تحمیلهای جدیدی مطرح میشد ؛ از جمله اینکه موشکهایتان این جور باشد ، موشک نداشته باشید ، بُرد موشکهایتان از ۱۰۰ کیلومتر ، ۱۵۰ کیلومتر بیشتر نباشد. امروز به توفیق الهی ، جوانهای ما موشکهای دقیقی درست میکنند که ۲۰۰۰ کیلومتر بُرد دارد ؛ سرِ ۲۰۰۰ کیلومتری ، به فاصله‌ی خطای یک متر ، به هر جا میخواهند میخورد ؛ خب این برای اینها سخت است. او میگوید باید این موشکها را شما از بین ببرید ، نابود کنید، موشکتان فقط ۱۵۰ کیلومتر بُرد داشته باشد ؛ خب اینها را مطرح میکنند. اگر قبول کردید که پدرتان درآمده ، اگر قبول نکردید همین آش است و همین کاسه ؛ باز دوباره شروع میکنند و همین چیزهایی را که امروز میگویند ، آن روز خواهند گفت ؛ طرف مقابل هیچ امتیازی به شما نخواهد داد.

 
این تجربه‌ی کوبا ، تجربه‌ی کُره ، مقابل چشم شما است ؛ با مسئولین کُره‌ی شمالی قربان صدقه‌ی هم ، هم رفتند ، مذاکره که هیچ! این گفت من عاشق او هستم ، او گفت من [هم] ؛ (۳) نتیجه چه شد؟ یک ذرّه از تحریمها را کم نکردند ؛ اینها این جوری‌ هستند ؛ امتیاز نمیدهند ، شما را از موضع خودتان فرود می‌آورند ، به دنیا نشان میدهند که ما ایران را به زانو درآوردیم و سیاست فشار حدّاکثری ما موفّق بود ، آخر هم هیچ چیز گیر شما نمی‌آید ؛ مذاکره این است. حالا یک دولت[هایی] هم -فرض کنید دولت فرانسه- می‌آیند واسطه میشوند اصرار میکنند ، نامه ، تلفن ، بیا برو ، ملاقاتهای متعدّد در نیویورک و مانند اینها که « باید ملاقات کنید ». رئیس‌جمهور فرانسه (۴) گفته بود اگر یک ملاقات بکنید همه‌ی مشکلات حل میشود ؛ آدم واقعاً تعجّب میکند. یا باید بگوییم ایشان خیلی ساده است یا باید بگوییم همدستند با هم ؛ یکی از این دو تا است. هیچ مشکلی با ملاقات و با مذاکره حل نخواهد شد ؛ هیچ مشکلی! من یقین داشتم که این عملی نخواهد بود ، امّا برای اینکه برای همه روشن بشود گفتیم خیلی خب ، اینها از خطایی که کردند و از برجام خارج شدند برگردند و همه‌ی تحریمها را بردارند ، بعد در مجموعه‌ی برجام شرکت کنند ، حرفی نداریم ؛ بنده میدانستم این نمیشود ، خب نشد ، قبول نکردند. اگر مرضی ندارند ، اگر راست میگویند خب همین را قبول کنند ؛ نخیر هیچ مشکلی را نمیخواهند [برطرف کنند]. خواسته‌های جدیدی را مطرح میکنند که طرف ایرانی قطعاً نخواهد پذیرفت ؛ معلوم است دیگر ؛ [میگویند] شما در منطقه فعّال نباشید ، شما به مقاومت کمک نکنید ، شما در فلان کشور و فلان کشور حضور نداشته باشید ، شما موشک نداشته باشید ؛ از تحمیلات این‌ جوری ، یواش‌یواش میرسند به جاهای دیگر ؛ [میگویند] شما روی مسئله‌ی حجاب تکیه نکنید ، روی مسئله‌ی قوانین دینی تکیه نکنید ؛ از این حرفها مطرح خواهند کرد ، خواسته‌های آنها حدّ یقف که ندارد. بنده چند سال قبل از این همین‌ جا در حسینیّه گفتم به کسانی که مسئول بودند ؛ گفتم شما به من بگویید آنجایی که آمریکا متوقّف خواهد شد و دیگر توقّع جدیدی ابراز نکرده کجا است ، ما بدانیم ؛ حدّ یقف که ندارد. اینها دنبال ایجاد همان حالتی هستند که قبل از انقلاب در این کشور بود. این انقلاب علیه آمریکا بود ؛ اینها میخواهند [این حالت را] برگردانند ؛ و انقلاب قوی‌تر از این حرفها است ، جمهوری اسلامی محکم‌تر از این حرفها است ، اراده‌ی حاکم بر جمهوری اسلامی به توفیق الهی ، اراده‌ی پولادین و عزم راسخ است و اجازه نخواهد داد که آمریکا دوباره با این ترفندها به کشور برگردد. خب فعلاً همین‌ قدر برای آمریکا بس است.(۵)

 بپردازیم به مسائل داخلی. یک جمله‌ای راجع‌ به مسائل داخلی من میخواهم عرض بکنم که قابل توجّه مسئولین محترم و بخشهای مختلف دولت هم که خب واقعاً دوست دارند کار کنند ، هست. البتّه در مسائل داخلی ، مسائل متعدّدی داریم ؛ در زمینه‌ی اقتصاد ، در زمینه‌ی فرهنگ ، در زمینه‌ی علوم و تحقیقات ، در زمینه‌ی مسائل اجتماعی مسائلی داریم لکن من روی یک مسئله میخواهم تکیه کنم و آن همان موضوعی است که در پیام اوّل سال به عنوان شعار امسال عرض کردم به ملّت ایران و مطرح کردم و آن مسئله‌ی رونق تولید است. هشت ماه گذشت! البتّه در این هشت ماه کارهای خوبی انجام گرفته ، این را من به شما بگویم ؛ کارهای خوبی شده ،‌ بخشهایی هم هست که احتیاج دارد به اینکه کار بشود. بنده اوّل سال این را به ملّت ایران عرض کردم که کلید حلّ مشکلات اقتصادی کشور و مسائل اقتصادی کشور ، مسئله‌ی تولید است ؛ بنده اقتصاددان نیستم ، این حرف اقتصاددان‌ها است ، اجماعیِ همه‌ی اقتصاددان‌ها است. بعد از آن هم که ما شعار سال را اعلام کردیم ، هر کسی از صاحب‌نظران اقتصادی که در  روزنامه‌ها و در فضای مجازی و غیره حرف زدند ، همین را تأیید کردند ، گفتند که رونق تولید ، کلید حلّ مشکلات اقتصادی کشور است ؛ اشتغال را به وجود می‌آورد ، بیکاری جوانها که مشکل بزرگی است با اشتغال از بین میرود ، ثروت ملّی به وجود می‌آید ، رفاه عمومی به وجود می‌آید ؛ حتّی پیشرفت علمی به وجود می‌آید ؛ وقتی تولید رونق پیدا بکند ، کارخانجات ، دستگاه‌های صنعتی ، دستگاه‌های کشاورزی ، احساس احتیاج میکنند به شیوه‌ها و روشهای علمی ، دانشگاه‌ها وارد میدان میشوند ، رونق علمی هم به وجود می‌آید ؛ یعنی کلید حلّ مشکلات اقتصادی کشور ، عبارت است از مسئله‌ی رونق تولید که ما امسال اعلام کردیم. خب من میخواهم عرض بکنم ما در زمینه‌ی اقتصاد کشور مشکلات داریم دیگر ؛ این گرانی ، این تورّم ، این کم‌ارزش شدن پول ملّی ، خب اینها به مردم فشار می‌آورد ؛ اگر بخواهیم اینها برطرف بشود ، تنها راه همین است که بپردازیم به مسئله‌ی تولید ملّی.

 یکی از وزرای محترم -وزیر محترم صنعت- یک حرف خیلی خوبی زد که بنده خرسند شدم ؛ قول داد ، گفت هر جایی ، هر واحد تولیدی صنعتی‌ای که دچار مشکل بشود و بخواهد تعطیل بشود ، ما میرویم سراغش و نمیگذاریم. خیلی خب ، این قول است ، باید پای این قول بِایستند و دنبال کنند ؛ این عالی است ؛ حالا این مال بخش صنعت است [امّا] مسئولین کشور در بخشهای مختلف همین جور باید باشند ؛ راه دیگری وجود ندارد.

 به انتظار دیگران و خارجی‌ها نمیشود ماند برای رفع مشکلات کشور ، بلکه این انتظار ضربه میزند به پیشرفت اقتصادی کشور. یک مدّتی منتظر بمانیم به خاطر برجام ؛ یک مدّتی منتظر بمانیم به خاطر اینکه ببینیم آیا رئیس ‌جمهور آمریکا آن مهلت سه ماه سه ماه را که در قراردادِ برجام متأسفانه گذاشتند -وِیوِر-(۶) تمدید میکند یا نه ؛ [یعنی] وِیورِ رئیس ‌جمهور آمریکا تمدید میشود یا نمیشود ؛ یک مدّتی معطّل بمانیم برای اینکه ببینیم برنامه‌ی فرانسوی‌ها و رئیس ‌جمهور فرانسه [چه میشود] ، خب همه‌اش شد انتظار ؛ در حال وجود انتظار ، سرمایه‌گذار اقتصادی سرمایه‌گذاری نمیکند ، تکلیفش معلوم نیست ، فعّال اقتصادی تکلیفش معلوم نیست ، خود این انتظار کشور را به رکود و عقب‌ماندگی میکشانَد. چقدر انتظار بکشیم؟ رها کنید ؛ حالا من نمیگویم رابطه‌ها را قطع کنید ، نه ؛ رابطه‌ها هم باشد ، [اگر] کسی میتواند کاری بکند ، بکند ، منتها دل نبندید به آنها ، دل ببندید به داخل ، در داخل ، ظرفیّتها خیلی زیاد است. آقا! استاندار یک استان همین چندی پیش به بنده گفت که من در طول چند ماه توانستم در این استان ۹۰ هزار میلیارد تومان قرارداد ببندم. میدانید ۹۰ هزار میلیارد تومان یعنی چه؟ یعنی یک‌چهارم بودجه‌ی کلّ کشور ؛ یک استاندار این را میگوید ؛ خب ظرفیّتهای ما اینها است. حالا اگر از این ۹۰ هزار میلیارد ، فرض بفرمایید نصفش هم تحقّق پیدا نکند ، دو سومش هم تحقّق پیدا نکند ، ۳۰ هزار میلیارد تومان مگر کم است؟ این مال یک استان است. خب دنبال کنید ، تحقیق کنید ، پیگیری کنید ، ظرفیّتهای کشور اینها است ، از این ظرفیّتها باید استفاده کرد.

 خب رونق تولید ؛ یکی از راه‌های رونق تولید جلوگیری از واردات کالاهای تولید داخل است. چرا جلوگیری نمیکنند؟ من سؤال جدّی دارم از مسئولین محترم ؛ نگذارید. کسانی هستند که با واردات تنفّس میکنند ، حیاتشان ، ثروت بادآورده‌شان ، امکاناتشان بستگی دارد به واردات ؛ [لذا] نمیگذارند جلوی واردات زائد و بی‌رویه گرفته بشود ؛ اینها مقّدمند یا آن جوان بیکار مقدّم است؟ جوان بیکار کشور با واردات بی‌رویّه که تولید داخلی را به شکست میکشانَد ، بیکار میمانَد. علاج قطعی همین است که ما بتوانیم این برنامه‌های درست و این سیاستهایی را که ابلاغ شده است ، به مسئولین محترم -چه به دولت ، چه به مجلس- برنامه‌ریزی کنیم و عملیّاتی کنیم و تحقّق ببخشیم ؛ این راه برون‌رفت کشور از مشکلات است.

 من به شما عرض بکنم در آخر صحبت ، ظرفیّتهای ما زیاد است ، ظرفیّتهای کشور خیلی زیاد است ، ما به حول و قوّه‌ی الهی ، به کوری چشم آنهایی که نمیتوانند ببینند ، از همه‌ی مشکلات بیرون خواهیم رفت. خدا شماها را برای کشور نگه دارد ، خدا ان‌شاءالله شماها را حفظ کند ، خدا ان‌شاءالله به همه‌ِی مسئولین دلسوز کشور توفیق بدهد تا بتوانند وظایفشان را به بهترین وجهی انجام بدهند.

والسّلام علیکم و‌ رحمة‌الله و‌ برکاته




برچسب ها : رهبر انقلاب , امام خامنه ای , جوانان , سیاست , آمریکا , امید به فرانسه , رکود ,
دسته بندی : Main Post ,
 

سوال از رئیس جمهور در صحن علنی مجلس اعلام وصول شد

نویسنده : محمد | تاریخ : 05:30 ب.ظ - چهارشنبه 10 مرداد 1397

 رئیس مجلس : رئیس جمهور  حداکثر یک ماه فرصت دارند در مجلس حضور یابند و به سوالات پاسخ دهند

محورهای سوال از رییس جمهور :

 ۱- عدم موفقیت دولت در کنترل قیمت کالا و ارز

 ۲- استمرار تحریم های بانکی

 ۳- عدم اقدام شایسته دولت در خصوص کاهش نرخ بیکاری

 ۴- رکود اقتصادی شدید چندین ساله

 ۵- افزایش شتابان نرخ ارزهای خارجی و کاهش شدید ارزش پول ملی



برچسب ها : رئیس جمهور , مجلس , سوال از رییس جمهور , رکود , تحریم , ارز , پول ملی ,
دسته بندی : Main Post ,
 

برجام و چند انگارۀ واژگون شده

نویسنده : محمد | تاریخ : 07:40 ب.ظ - سه شنبه 1 خرداد 1397

بخش اول

 آزموده را آزمودن خطاست!

 یک دولت و یک کشور نباید یک تجربه تاریخی را چندین بار تکرار کند ؛ ما دقیقا همین اتفاقاتی که در برجام افتاد را در دوره خاصی (دولت آقای خاتمی که آقای روحانی هم دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران و مسئول مذاکرات بود) شاهدبودیم و مذاکراتی بین ایران و سه کشور اروپایی اتفاق افتاد که به نمایندگی از آمریکا مذاکره می کردند.

 هدف از مذاکرات هم مختومه شدن برنامه هسته ای ایران در شورای حکام آژانس و عدم ارجاع آن به شورای امنیت سازمان ملل بود.

 بعد از اینکه ایران تعهدات متعددی را مبنی بر تعلیق فعالیت های صلح آمیز هسته ای را خودش انجام می دهد اما این تعهد کشورهای اروپایی به ایران مبنی برمختومه شدن پرونده ایران در آژانس عملی نمی شود و درهمان جا آقای روحانی طی نامه ای به البرادعی رئیس وقت آژانس از ایشان گلایه می کند که باوجود اینکه ایران به همه تعهدات خودش عمل کرده اما درقبال آن هیج چیزقابل ملاحظه ایی دریافت نکرده است!

 مسئله اصلی در این بین صرف نظر از ماندن آمریکا در برجام یا خروج آمریکا از برجام ماندن یا نماندن این توافق است که به نظر می رسد مسئولین کشور با مردم شفاف و روراست نبوده اند و ماهیت برجام ، ماهیت مفاد آن و ماهیت مذاکرات را  بامردم درمیان نگذاشتند یا اگر انتقادی از برجام شد اگر ایرادی به برجام گرفته شده با انواع تهمت ها ، با انواع برچسب ها ، با انواع انگ ها منتقدین به حاشیه رانده شدند.

 ازجمله حربه ها برای ساکت کردن منتقدین برجام این بود که آنها را دست در دست اسرائیل و هم نوا با رژیم صهیونیستی وتندروها در منطقه خطاب کردند!

 این نکته اساسی چیزی است که ما باید بپذیریم که اهالی فکر و صاحب نظران در این کشور به نوعی پایه قدرت کشورند و بایستی نظرات آنها جدی گرفته شود نه اینکه به خاطر منافع شخصی ، منافع دولتی و منافع حزبی ، هرانتقادی را با توسل هر وسیله ای به حاشیه برانیم.



 چرا برجام موفق نبود؟



برچسب ها : برجام , مذاکرات , معادلات عقلای سیاسی , موافقین برجام , رئیس جمهور , گرانی و تورم , رکود ,
دسته بندی : Main Post ,
 

دولت روحانی ؛ دولتی که چه زود دیر شد!

نویسنده : محمد | تاریخ : 08:33 ب.ظ - دوشنبه 2 بهمن 1396

با آنکه از استقرار دولت دوم روحانی حتی ۶ ماه نیز نمی‌گذرد و طبیعتا تا سه و نیم سال دیگر سکان اجرایی کشور را در اختیار دارد، اما به لحاظ روانشناختی نوعی «بیات شدگی» درباره روحانی و دولت روحانی احساس می‌شود. انگار این دولت خیلی بیش از شش ماه است که بر سرکار است. البته دوره دوم بودن این دولت در ایجاد چنین احساسی موثر است ولی دلایلی وجود دارد که نمی‌توان این بیات شدگی را به این مسئله تقلیل داد و محدود کرد.

 در یک جمع‌بندی، دولت روحانی در موقعیت کنونی در وضعیت «رکود قدرت» است. یعنی با اینکه در موقعیت قدرت اول اجرایی کشور با همه ظرفیت‌ها و توانمندی‌های سیاسی و قانونی و مالی و اجرایی آن است اما فاقد کار ویژه رضایت‌بخش و مورد انتظار به لحاظ اجتماعی است.

  این رکود قدرت ناشی از موارد زیر است:

  فقر ایده

 دستگاه اجرایی با این طول و عرض، ناگزیر به داشتن یک ایده مرکزی است تا همه تاب و توان دولت در راستای تحقق آن بسیج شود. دولت روحانی ایده مرکزی خود در چهار سال اول را برای حل مسائل خصوصا اقتصادی، تغییر در روابط خارجی و همگرایی با غرب (اروپا و آمریکا) قرار داد و برجام نقطه اوج این ایده بود.

  از یک طرف، اینک دو سال پس از برجام دست کم به لحاظ اقتصادی دولت در وضعیت قرمز اجتماعی است و برجام در حد «وعده‌های دولت» و نیز «انتظارات مردم»، آورده نداشته است. از طرف دیگر با ظهور ترامپ در آمریکا، مسیر تعقیب این ایده مرکزی دولت به طور کلی مسدود است و اساسا راه را برای پیش بردن آن ایده دچار بن‌بست کرده است. به طوری که هدف دولت در پساترامپ از بهره‌برداری از برجام به حفظ خود برجام و ممانعت از خروج آن تقلیل پیدا کرده است. در نهایت نیز دولت دوم روحانی ایده جایگزینی نیز به صحنه نیاورده است و به تبع آن، در شرایط فقدان یک ایده مرکزی، دستگاه اجرایی گرفتار روزمرگی خواهد شد که اکنون چنین است.

  فقر اجرا

  دولت روحانی به دلایلی از جمله ماهیت بوروکراتیک، کهنسالی کابینه، اشباع انگیزشی در کابینه طویل السوابق و روحیه بی‌عملی شخص رئیس‌جمهور (که اینک از زبان حامیان او نیز گفته می‌شود)، دچار فقر در اجراست.

  فقر دغدغه

 دولت روحانی اشرافی‌ترین دولت بعد از انقلاب است (وزرای با سرمایه ۸۰۰ تا هزار میلیاردی). درحالیکه فشار اصلی مشکلات اقتصادی بر روی گرده طبقه ضعیف اقتصادی است. این شکاف دغدغه بین دولت و بخش‌های بزرگ جامعه، موتور انگیزیشی و فرمان تدبیر دولت را برای چاره جویی مشکلات این طبقات، از کار انداخته است. پیشنهاد بنزین ۱۵۰۰ تومانی در این شرایط اقتصادی، ناشی از همین فقر و شکاف دغدغه است.

 فقر سرمایه کلامی

  دولت روحانی در شرایط رکود قدرت و انتظارات انباشته عملگرایانه جامعه، تا حد زیادی سرمایه کلامی خود را و به تبع آن، امکان گفتگوی مؤثر خود با مردم را از دست داده است. صحبت‌های رئیس‌جمهور در دوره اعتراضات اخیر از جمله ناموثرترین صحبت‌ها بود و رادیکالیزه شدن ادبیات روحانی در چند روز اخیر تا مرز نقد معصوم و امام زمان و واکنش تند و عصبانی وزارت خارجه به نقدهای برجامی یک تحلیلگر در گفتگوی دو طرفه، نشانه‌هایی از همین فقر سرمایه کلامی و تلاش برای جبران آن است که همچنان که واکنش‌ها نشان داد از این سیاست طرفی نخواهد بست.

  بنابراین می‌توان انتظار داشت با افول بیشتر دولت روحانی، برخی همراهان این دولت که چشم به انتخابات ۱۴۰۰ دارند، به تدریج نوعی مواجهه انتقادی را با آن به پیش ببرند یا لااقل از حمایت‌های قاطع خود بکاهند که احتمالا فاصله‌گذاری شفاف‌تر به بعد از انتخابات پارلمان در ۹۸ موکول خواهد شد.

 پرویز امینی



برچسب ها : دولت روحانی , دولتی که چه زود دیر شد! , فقر اجرا , فقر دغدغه , فقر ایده , فقر سرمایه کلامی , رکود ,
 

دانلود #کلیپ

نویسنده : محمد | تاریخ : 09:56 ب.ظ - سه شنبه 30 خرداد 1396

« اقتصاد از شعار تا واقعیت »


دانلود با کیفیت HD720p - حجم 45 مگابایت


www.Masaf.ir/hd/1462


دانلود با کیفیت 360p - حجم 15 مگابایت


www.Masaf.ir/mob/1462




برچسب ها : استاد رائفی پور , اقتصاد , رکود , لابی های بانکی , ساختار فاسد بانکی , دانلود کلیپ , کلیپ ,
دسته بندی : استاد رائفی پور , Main Post ,
 

آخرین مطالب

» وظایف منتظران ، " دعوت کردنِ مردم به امام زمان و شناساندنِ حضرت " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» دلمُرده ایم و یاد تو جان می‌دهد به ما... ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» وظایف منتظران ، " آمادگی پذیرش حکومت جهانی حضرت " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» " منتظرانی که مردود شدند " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» کلام استاد : ایامی که انسان پالایش می شود ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» مادرِ شهید بود ؛ شهیدِ مفقودالاثر. ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» " ظهور یعنی پایان این دنیا؟ " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» خوش آن عیدی که با دلدار باشیم ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» " عیسی هم مُبلّغ اسلام است " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» وظایف منتظران ، " عجله نکردن برای رسیدن زمان ظهور " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» " این نور سایه ندارد... " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» خدایا! ما روی تو حساب کرده‌ایم. ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» " کاش نومه را می‌شناختیم! " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» وظایف منتظران ، " اطاعت پذیری " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» آنگاه که جبرئیل از او بگوید - ۳ ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» آنگاه که جبرئیل از او بگوید - ۲ ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» آنگاه که جبرئیل از او بگوید - ۱ ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» " کهکشانی در دستش ، اما ترسان و پنهان " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» وظایف منتظران ، " اندوهگین بودنِ مومن در فراق امام " ( یکشنبه 4 خرداد 1399 )
» " نعمت پنهان... " ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» وظایف منتظران ، " زینتِ صاحب الزمان باشیم " ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» " با آه و ناله باید گفت او... " ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» مثل یتیم کوفه ، خرابه‌نشین شدم ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» وظایف منتظران ، " شناخت علائم ظهور " ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» وظایف منتظران ، " با وَرَع بودن " ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» تا یک قدمی ظهور ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» بنی اسرائیل در یک قدمی فتح قدس بودند ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» ارض مقدس - قسمت ششم و پایانی ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» نوبهارا! دل پرخون چمن را دریاب / روزه‌داران فلسطین و یمن را دریاب ( شنبه 3 خرداد 1399 )
» ارض مقدس - قسمت پنجم ( جمعه 2 خرداد 1399 )
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic